Mustafa Su

Değerli köşe yazarı, zaman iktidarın nimetlerinden uzak kalma zamanı isimli blog yazım aşağıdaki gibi başlıyordu. (11 Mart 2010)

Televizyonda haberleri izlerken Başbakan bas bas bağırıyordu. ’ ‘Ne yapayım, köşe yazarına hâkim olamıyorum’ diyemezsin. ‘Sen bunun sorumlususun arkadaş’, diyeceksin. Niye? Çünkü bu ülkeyi germeye, ekonomiyi germeye kimsenin hakkı yok. Buna müsaade etmeyiz. Çünkü bir anda dengelerin ekonomik olarak ne hale geldiği ortaya çıkıyor. Köşende yazı yazanın maaşını sen veriyorsun. Yarın feryat etmeye geldiğinde buna hakkın yok.”

Ve şöyle bitiyordu:

“Doğru mu, yanlış mı? Sansür mü? Basın özgürlüğüne darbe mi? Köşe yazarlarına ince ayar mı? bilmiyorum.

Zaman iktidarın nimetlerinden uzak kalma zamanı.

Değerli köşe yazarı.
Plazadaki odandaki o güzelim koltuktan birazcık doğrul. Önündeki bilgisayardan internete gir.

5 dakikada bir blog oluştur kendine.

Dünyayı değiştiren gücün, demokrasinin ve özgürlüğün bir parçası ol.

Hiç düşünmeden yaz istediğin şeyleri.

Unutma internette patron sensin. Yazı işleri sensin. Reklam müdürü sensin.
Kimse seni blogundan kovamaz. Kimse sana şunu yaz diyemez. Kimse senin kalemine fiyat biçemez.

Eğer sen biraz cesaret edebilirsen. Eğer dik durabilirsen. Ve eğer kendi iktidarından vazgeçebilirsen.”

Banu Güven iktidarın nimetlerinden vazgeçebilen sayılı insanlardan.
Onurlu mücadelesine yürekten inanıyorum.

Umarım bu karar  Banu Güven ve Türk Basını için hayırlı olur.

Doktor Mortgage devam ediyor. BDDK bankaların boğazına bastı. Bizi de etkiledi biraz. Yaz sonrası biraz hareket gelir sanırım.

Yeni şirkette 2. ay bu hafta bitecek.  Güzel bir ekiple güzel işler yapıyoruz. Keyfimiz yerinde. İş bir düzene girdi, şimdi işleri büyütme zamanı.

18 Haziran’da Aysel ile nişanlandık. 10 Eylülde de nikah var. Ev bak, gelinlik bak… Müthiş bir koşturmaca.

Yıllarca Gökhan bana destek oldu. Hakkını ödeyemem. Şimdi kendi işini kuruyor. Geçen hafta ofisini tuttu. Şimdi destek olma sırası bende.

Diğer taraftan Dilara okulu bitirdi. 1 hafta kadar görebildim onu İstanbul’da. İzmir’e gitmek gerek. Aileye zaman ayırmak lazım.

Tüm bunların yanında son zamanlarda bolca okumaya zaman ayırıyorum. Günde 3 saatten aşağı okuma yapmıyorum. Aysel isyanlarda ama elde gelecek bir şey yok?

Güzel ve keyifli anlara pek zaman kalmadı bu aralar…

Zaman ayıramadığım arkadaşlardan özür diliyorum.

3 ay sonra evlenince görüşürüz diyeceğim. Aysel patron izin verirse…

Affedin dostlar.

Görüşmek üzere.

Binlerce insan ile tanıştım. Pek çoğunun hikayelerini dinledim. Bazıları ile çalıştım, bazıları ile okul arkadaşı oldum. Kimisi ile silah arkadaşı kimi ile sadece ad soyad tadında kaldı tanışıklığımız.  Güvenip ortada kaldığımda oldu, ön yargılı davranıp hata ettiğimde. Kimisi iyi konuşur arkamdan, kimisi yerin dibine sokar beni o yüzden…

Güven  ilginç bir müessese. Herhangi bir rasyonel sebebe gerek duymadan kendimizi başkasına teslim etme durumu. Rasyonel sebeplisi de vardır elbet ancak en huzurlusu gözleri kapatıpta herşeyi bir başkasına teslim etmek.

Üç aşağı beş yukarı kimin ne yapacağını kestirebiliyor insan bir süre sonra. Ona göre beklentiler oluşturuyor. Diyorsun ki içinden gizli gizli  ”Bu adam bunu bunu becerir. Evet evet, kesin yapar.”  Ya da tam tersi olur bazen. içindeki ses basbas bağırır: “Bu kıza asla güvenme. Dikkatli konuş. Kendinden bir şey anlatma…” Bu önyargılara göre mi inşa ediyoruz güveni?

Diğer taraftan bir de beklenti mevzusu var. Adı üstünde beklenti. Düşündüğün gibi, planladığını gibi olmasını bekliyorsun her şeyin. Zaman geçiyor beklentiler değişiyor. Bazen haklı çıkıyorsun bazen feci halde haksız.  Bazen önce haksız, sonra haklı… Bazen tam tersi.

Belkide yeterince uzun zaman geçerse tüm beklentilerimizin hayal kırıklığına dönüştüğüne şahit olabiliriz.  Yani belki de tüm konu sadece zaman ile ilgilidir. Yeterince kısa bir zamanda da herkes tüm beklentileri karşılayabilir.

Zaman konusunda yapacak bir şey yok. Karar vermek lazım hızlıca.
Hayat akıyor, işler bekliyor. Hızlı ve doğru karar.

Hızlı oluyor insan da her zaman doğru olamıyor.

Bu yıl her zamankinden daha fazla oldu yanlış kararlarım.
Hayal kırıklığım olmadı şimdilik ama beklentilerimin altında kalan çok oldu.
Kimbilir belki de bu yıla dönüp bakmak için biraz erken.